من...

حال و هواي اين روز هايم، كه اصلا با هم جور نمياييم ...

arezo-e-mahal — Mon, 26 Dec 2011 15:31:00 GMT

گمنام تر از سپاهي گمنامم

پر درد تر از مريض بي درمانم

ميدانم كسي نخواهد به تو گفت

نارام تر از حوالي زندانم

***

دلم از سنگ كه نيست

بستن دل به كسي ننگ كه نيست

مثل آيينه شكستن سخت است

دل من مثل دلت سنگ كه نيست

***

هوا سرد است و ميخواهم ببارم

به روي گونه ات گوهر ببارم

اگر ديدم ترا با غير روزي

به روي شانه ات خنجر ببارم

...

بعد از دیری...

arezo-e-mahal — Fri, 17 Jun 2011 21:55:00 GMT

بیا آخر خط شد، همین بود وتمام

جدایی! آه، نصیبم همین بود و تمام

چگونه باز نویسم که دوستت دارم!!!

همین نقطه آخر، همین بود و تمام

به تار وسوزن دستم نگاه کن و بیبین

به بخیه های لبم، آخرین بود و تمام

شکست هر چه که بود و نبود در ذهنم

مرور نام تو هم یک نسیم بود و تمام

بیا به گردنم آویز حلقه دارت

همین نفس که شکست، آخرین بود و تمام

arezo-e-mahal — Sat, 21 Aug 2010 21:51:00 GMT

دیریست که باز مرا از یاد برده ای و خاکم را به دست باد های وحشی سپرده ای، قدم هایم را اهسته بر میدارم نکند روزی از بودنم خبر دار گردی، نکند صدای قدم هایم مرا از تعقیب تو باز دارند . . .

مرگ برای پانزده دقیقه

arezo-e-mahal — Thu, 17 Jun 2010 11:28:00 GMT

افتاب داغ و سوزان همه شهر را فرا گرفته بود، سکوت سنگینی در شهر حکمفرما بود انگار برا ی لحظه ای حکم مردن را داده باشند. ادم ها با چهره های وهم الود و خسته در جاده ها سر گردان بودند، موتر ها در قطار های نا منظم انتظار میکشیدند ادم های داخل موتر خسته تر و عصبی تر از ادم های بیرون بودند.، درجه حرارت هوا هم تا اندازه اخر بالا رفته بود، هیچ کس نمیدانست به خاطر چی محکوم به این سکون شده اند. جاده اسمایی از همیشه پر گرد و خاک تر و داغ تر، مردی با لباس مخصوصی در مسیر جاده در حرکت بود و یک مخابره هم در دست داشت که از ان صدای نا مفهومی بلند شد و مرد سریع تر به حرکت در امد و به طرف مقابل جواب داد: گرفتم، راه باز است. در همین هنگام صدای الارم موتر های پلیس بلند شد که هر لحظه نزدیک تر میشد، دو موتر مدل بالایی که شیشه های سیاه داشتند به تعقیب موترهای پلیس که با بلند ترین سرعت در ساعت حرکت میکردند نمایان شد و با خود تمام گرد و خاک جاده را به هوا برد، همین که موتر ها گذشتند انگار همه چیز دوباره جان گرفت موتر ها به حرکت در امدند، صدای میوزیک دوباره از دکان ها اوج گرفت، ادم ها نفس را حت کشیدند. این حالت برای من تازه گی داشت اما برای مردم دیگر یکی از ضروریات زنده گی شده بود که باید برای اینکه کدام بلند رتبه از جاده میگذرد باید نفس ها را در سینه حبس کنند و قباله سرک یا همان جاده را به مقام دو دستی تقدیم کنند. ان روز من فاصله یی را که باید در چهل و پنج دقیقه طی میکردم و به پوهنتون میرسیدم به نود دقیقه طی کردم حالا ادم های دیگری که کار واجب تر و یا هم مریض با حالت وخیم داشته با انها چه شده خدا میداند.

?

arezo-e-mahal — Mon, 08 Mar 2010 08:17:00 GMT

خاموش گشت دخترک، بازیچه اش شکست

در امتداد راه صدای دلش شکست

چادر به سر نمود و جوان گشت چون گلی

چوری به دست نازک وبی شیمه اش شکست

خندید چون به روی زمانه ز قهر دل

گفتند بی حیا و خندیدنش شکست

دخترباران

arezo-e-mahal — Sat, 30 Jan 2010 09:51:33 GMT

من دختر بارانم

با باران امده ام وبا باران خواهم رفت

صدای شر شر باران مرا میخواند

در بیکرانه ها

دستانم را میگشایم

چشمانم را میبندم

لغزش باران را روی گونه هایم حس میکنم

پروازم در افق های دوراست

در جوار هندوکش

درکنار آمو

قلبم مانند گنجشکی که از ارتفاع میترسد

تندتند میزند

...

ای کاش همچنین بود زنده گی

آزاد بودن از هر بندی

رها بودن در دست هربادی

میخوانی

arezo-e-mahal — Sun, 10 Jan 2010 11:01:01 GMT

تو با نگاه خوشت صدترانه میخوانی

مرا به بی کرانه میخوانی

چو شعر داغ

که سر مست عشق واشوب است

برای لحظه یی

بی عاشقانه میخوانی

تو ان سرود خوش لحظه یی ترنم باش

که باشکست سکوت

فاتحانه میخوانی

تو ان فرشته مغرور عشق خواهی بود

مرا برای خودت

بی بهانه میخوانی

arezo-e-mahal — Thu, 07 Jan 2010 12:09:02 GMT

سلام

اینبار خواستم با یک تغییروشعری ازحضرت مولانا بروز شوم

اگر نه روی ودل اندر برابرت دارم

من این نماز، حساب نماز نشمارم

زعشق روی تو من رو به قبله اوردم

وگر نه من زنمازو زقبله بیزارم

ازین نمازریایی، چنان خجل شده ام

که دربرابررویت، نظر نمیارم

نمازکن به صفت،چون فرشته بایدو،من

هنوز در صفت دیودد گرفتارم

کسیکه جامه به سگ بر زند نمازی نیست

نماز من که پذیرد؟ که در بغل دارم

ازین نماز نباشد به جز که ازارت

همان به انکه تو را بیش ازین نیازارم

ازاین نماز غرض ان بود که من با تو

حدیث درد فراق تو باز بگذارم

وگر نه این چه نمازی بود که من بی تو؟

نشسته روی به محراب ودل به بازارم

اشارتیکه نمودی به شمس تبریزی

نطر به جانب ما کن غفور غفارم

من،تو

arezo-e-mahal — Fri, 04 Dec 2009 14:15:00 GMT

باواژه هاي عشق تو تسخير ميشوم

در اشك چشمهات سرازيرميشوم

درراه پر فراز و نشيب عشق تو

باسنگ هاي جاده درگیرميشوم

من درسکوت جاده پر راز زنده گی

چون راه بی جواب تعبییر میشوم

سخت است زنده گی به خدا بی تو بودنم

مانند سیل از نظرت تیر مشیوم

لحظه از زنده گی

arezo-e-mahal — Sun, 25 Oct 2009 11:10:44 GMT

صدايش به مرد هاي سي ساله مي ماند، به گفته بعضي ها صدايش پخته شده .اما انگار از او بيش از حد پخته شده.وقتي در چشمانش نگاه ميكنم احساس عجيبي برايم دست مي دهد گويي مرا به سوي كوهي از غم ها ميكشاند واين غم ها برايم درد اور است. بيك كوچك و چركي را با خود حمل ميكند، پوست دستش از گرما وسرماي روزگار به مانند چرم شده و حس خود را از دست داده، دستش را به علامت عدد سه برايم تكان ميدهد: خاله حصه سه ميري؟ جاي زنانه! و مرا از دنياي خيال بيرون ميكشد، با سر تاييد ميكنم و او با خوشحالي به طرف موترميدود و با دستان كوچك چرمي اش چوكي را پس وپيش ميكند داخل موتر پر از دود سگرت است نفسم بند ميايد ناچار خود را جا به جا ميكنم تا جايي براي سواري نو پيدا شود، او دوباره ميدود و با صدای غورش فرياد ميزند: حصه سه حصه سه ...

بلا خره با تمام تلاشش دوازده دختر و دو پسر پيدا كرده و ايستاد ميشود تا از مرد دست مزد خود را بگيرد، مرد سگرت دومي راكه روشن كرده به لب ميگذارد واز جيب خود سكه پنج افغانيگي را ميكشد و به او ميدهد. موتر مسير حصه سه را در پيش ميگيرد اما چشمانم هنوز در پيش اوست، سكه پنج افغانيگي در دستش جا خوش كرده و چشمانش موتر را تعقيب ميكند انگار چيزي براي گفتن دارد اما زبانش را قفل كرده اند.